گيرم اين جمعه بيايد آقا

قصه هاي غم و بي قراري                     باز اشك و محن،گريه زاري

قصه ي غصه هاي درونم                              ماجراي دل پر ز خونم

در پي گريه هاي شبانه                                مي خورد بر تنم تازيانه

نيست در شهرمان رادمردي                 اهل عشق و صفا اهل دردي

عده اي غرق فقر و نداري                        عده اي مرد از دين فراري

ديگر اينجا كسي با خدا نيست             در خيابان و كوچه حيا نيست

غيرت از شهر ما رخت بسته                      حرمت ناخدايان شكسته

عده اي در نوا و خروشند                     دين خود را به زر مي فروشند

چهره ها را بين در نقاب است            عقلشان در پي يك سراب است

سينه خسته مان پر ز آه است              دم زدن از خدا هم گناه است

گوييا عصر هوش و نبوغ است                 اين همه ادعا ها دروغ است

بخت بر ما اگر رو نمايد                                گيرم اين جمعه آقا بيايد

شك ندارم كسي منتظر نيست       منتظر چشم كس سوي درنيست

غرق نجوا كه شادي تمام است             اين چه وقت ظهور امام است

ادعا مي كنيم او ولي نيست                 او ز نسل و تبار علي نيست

هر كس در پي يك بهانه                             مي دود با بهانه به خانه

او بيايد ما همه كار داريم                         يا كه نه ، خانه بيمار داريم

او  بيايد همه نا توانيم                                       منكر صاحب زمانيم

از ظهور ولي مي خروشيم                      زود او را به زر مي فروشيم

او بيايد دلش بي شكيب است          بين ما شيعيان هم غريب است

گرد غم كي ز رويش ربوديم                         يار خوبي برايش نبوديم

او بيايد غريب است و تنها                  باز يك كوفه ، چاه است و مولا

نه همان به كه غايب بماند                              او نمازش فردا بخواند